cafe2nice

ตั้งแต่เกิดมาชีวิตต้องพบเจอกับเหตุการณ์ต่างๆมากมาย ตั้งแต่เล็กจนโตเรื่องราวเหตุการณ์ต่างๆมีมากขึ้น เรื่องบางเรื่องก็เป็นเรื่องที่เลยผ่านไป แต่บางเรื่องที่ไม่ได้เลยผ่านไปก็จะติดอยู่ใน " ความทรงจำ "

ความทรงจำเป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงชีวิต บางคนก็มีความสุขอยู่กับความทรงจำเก่าๆ นั่งคิดนั่งยิ้มนั่งหัวเราะอยู่ได้ซ้ำๆ แต่บางคนก็ต้องทุกข์ทนอยู่กับความทรงจำ โดยที่ไม่เคยรู้เลยว่าจะมีสักวันที่จะลืมความทรงจำเหล่านั้นไป

ถึงตรงนี้คงอยากที่จะเลือกเก็บความทรงจำที่ดีเอาไว้และลืมความทรงจำที่ทำร้ายไป แต่การที่จะลบความทรงจำออกไปจากใจคงไม่ใช่สิ่งที่จะเป็นไปได้ง่ายๆ ความทรงจำที่เจ็บช้ำคงเป็นเหมือนกรรมที่ต้องเจออยู่ทุกๆวัน ความโศกเศร้าเสียใจที่ผ่านพ้นไปยังคงตามมาทำให้รู้สึกว่าเป็นเรื่องใหม่ที่ต้องเจอทุกวัน ความเจ็บช้ำเกาะกินหัวใจทำให้รู้สึกเหมือนอยากตายแล้วเกิดใหม่เพื่อลบเลือน

เมื่อความทุกข์เกาะกินจนหัวใจไม่อยากจะอยู่ต่อ บางทีการหนีจากไปคงเป็นอะไรที่ทำให้เป็นอิสระ แต่กับความทรงจำที่ยังอยู่ในใจ ไม่ว่าจะหนีไปที่ไหนก็คงไม่ทำให้หลุดพ้น ชีวิตยังคงต้องสู้ทนเพื่อรอสักวันที่จะผ่านพ้นไป ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ความทุกข์ทรมาณจะหมดสิ้นไป หรือมันจะเป็นรอยแผลเป็นที่ติดอยู่ในหัวใจไปตลอดกาล

บางคนคิดว่าเวลาจะช่วยให้ผ่านพ้นไป แต่เวลาก็ไม่ได้ช่วยให้ใจไม่ทรมาน ความทรงจำที่ทำให้เราต้องทุกข์ทรมานจะอยู่กับเราแสนนาน มันคงเป็นบาปกรรมที่ต้องชดใช้ เมื่อถึงวันที่กรรมหมดสิ้นไปหัวใจคงไม่ต้องทรมาน

การทำผิด การตัดสินใจพลาด อาจเป็นความทรงจำที่ทำร้าย แต่ก็ยังมีวิธีที่ทำให้เราไม่ต้องเก็บมาเป็นความทรงจำฝังใจ บางครั้งชีวิตก็ต้องผิด ก็ต้องพลาดไป ก็ต้องทำให้เป็นการผิดพลาดไปที่ดีที่สุด เพื่อให้หัวใจไม่ต้องเก็บมาคิด เก็บมาเจ็บ เก็บมาทำให้อยากหนีจากไป เพราะเราได้แก้ไขอย่างดีที่สุด บางทีสิ่งที่จำติดอยู่ในใจหรือเป็นความทรงจำที่เกิดใหม่ อาจไม่ใช่กรรมที่กลับมาทำร้ายจิตใจแต่เป็นกำลังใจที่ทำให้เรารู้สึกดี เพราะอย่างน้อยเราก็ทำไปอย่างดีที่สุดแล้ว

edit @ 25 Nov 2007 23:36:04 by Nice